maybe you to know

ความรักในแบบของผม ผ่านการคิดและใช้เวลาในการที่จะทำให้มันตกตะกอนเป็นเป็นความรู้สึกที่แท้จริง กว่าจะเรียกได้ว่ารัก แบบเต็มปากเต็มคำ

ผมแค่ไม่อยากให้ความรู้สึกที่ดี มันหวือหวามากไปจนเกินปกติของตัวเอง อยากให้คุณรู้ว่าตัวตนของผมเป็นยังไง ค่อยๆศึกษากันไป ผมอยากคบนานๆ อยากทำให้สิ่งที่ตัวเองคิดอยู่ มันเป็นความแน่ใจ

ผมเป็นผู้ชายธรรมดา มากถึงมากที่สุด เฉยๆกับทุกเรื่องที่สามารถจะทำให้มันเฉยๆได้ อาจจะไม่ได้แสดงออกว่าผมปลื้มคุณมากแบบผู้ชายคนอื่น

แต่จริงๆแล้ว ผมว่าผมก็ใส่ใจกับคุณไม่แพ้คนอื่นเลยน่ะ ผมเก็บรายละเอียดเกี่ยวกับคุณไว้เยอะมาก จนคุณอาจจะคาดไม่ถึงเลยด้วยซ้ำ

ผมคิดว่าการรักแบบฟุ่มเฟื่อยเป็นการเสียเวลา ผมคบทีล่ะคน เลือกทีล่ะคน และก็อยากให้มันเกิดจากความแน่ใจทั้งคู่ ไม่ได้มาจากการเออ ออไปคนเดียว

ผมไม่รู้น่ะว่าผู้ชายคนอื่นเค้าทำยังไงกับคุณ ผมอาจจะทำไม่ได้แบบเขา แต่ผมก็มีวิธีของผมที่ ผมคิดว่าผมทำดีที่สุดแล้ว ผมรักษาระยะห่างระหว่างเราไว้เสมอ เพื่อที่คุณจะไม่อึดอัดมากไป แต่หากคุณจะคิดว่าผมไม่จริงจัง ขอให้คุณรู้ไว้ว่ามันไม่ใช่

ผมถามใจตัวเองซ้ำไปมาเสมอว่า สิ่งที่ทำลงไปนั้นผมยอมรับผลของมันได้ไหม ว่าสิ่งที่ตัวเองทำลงไปแค่ หลง หรือเปล่า

ถ้าคุณคิดว่าผมทำแบบนี้กับคุณแล้วผมต้องไปทำแบบนี้กับคนอื่น คุณคิดผิดแล้ว ผมสร้างโมเม้นความรู้สึกของตัวเองจากอารมณ์ของคนที่คุยด้วย คนที่คุยแล้วรู้สึกว่าลงตัว สร้างอุณภูมิที่พอดี 🙂